Drama - metoda pracy i zabawy
Drama to psychologiczno – pedagogiczna metoda pracy i zabawy; jest sposobem docierania do nieograniczonych zasobów naszych możliwości. Jako metoda całościowego, wszechstronnego rozwijania osobowości i doskonalenia komunikacji interpersonalnej jest świetnym narzędziem nauczania i wychowania. Ułatwia rozwój zdolności umysłowych oraz jest doskonałą metodą wychowania moralnego. Podczas zajęć uczestnicy pobudzają sferę intelektualną i emocjonalną, wspólnie przeżywają określoną sytuację.
Zabawa i myślenie to podstawowa idea dramy. Uczenie się przez zabawę sprawia, że nie ma czasu na nudę i brak koncentracji. Co więcej treści zapamiętuje się znacznie szybciej i na dłużej. Przyjemność, jaka tkwi w zabawie, intensywność przeżyć i zaangażowanie, aura niezwykłości, stan napięcia i zaciekawienia, radość przeżywania wielu światów i wielości postaci oraz przekraczanie swoich realnych granic i możliwości to najmocniejsze atuty dramy.
Twórcza zabawa ośmiela, pobudza pomysłowość, kształci umiejętność wypowiadania się za pomocą gestu, mimiki i daje szansę wszystkim uczestnikom. Gry dramatyczne można wykorzystywać na różne sposoby – może to być wcielanie się w role, improwizowany dialog, pantomina na podany temat, żywe szarady, inscenizacja treści, improwizowane tańce, rzeźba, pomnik, żywe obrazy ilustrujące sytuację, uczucie, postawy.
Rola – maska, którą przyjmuje uczestnik pozwala mu schować się za nią i bezpiecznie wypróbować zachowania, postawy symulowane. W ten sposób uczestnik próbuje doświadczać nowego – uczy się nowych zachowań, postaw lub oczyszcza się z uczuć i postaw, które mu przeszkadzały. Szczególną cechą tej metody jest natychmiastowa reakcja w postaci emocji, przeżyć przy wysiłku umysłowym. Pozwala na działanie, uruchamia wyobraźnię, odwołuje się do doświadczeń uczestników, pozwala kreować różne sytuacje, wchodzić w role i je przeżywać. Buduje więzi między uczestnikami, kształci ich wrażliwość oraz wzmacnia poczucie wartości.
Drama pomaga w pełnym wyrażeniu tego co czujemy, służy komunikowaniu innym naszych potrzeb, pragnień, lęków i obaw. Aktywizuje do podjęcia trudnych zadań, które realizując uczą i rozwijają. Dzięki temu, że uczestnicy nie uciekają od trudności, tworzą postawy ludzi twórczych w działaniu, otwartych, odważnych, autentycznych w stosunkach z innymi, pełnych optymizmu i wiary w siebie i innych. Dzięki obserwacji siebie i innych uczestnik ma możliwość analizy swoich zachowań i zdecydowania o tym, co można zmienić.
Atutem dramy jest również to, że może brać w nich udział każdy, kto ma chęć i motywację. Ważne są tutaj nie zdolności aktorskie, ale lepsze poznanie siebie. Wszyscy mogą uczyć się nazywania swoich uczuć, otwartości oraz pozbyć się wstydu, kompleksów, zahamowań.
Podsumowując, drama:
-
rozwija wyobraźnię, pomysłowość, swobodę twórczą,
-
wyzwala spontaniczność,
-
pozwala na improwizację,
-
uczy wyrażania swoich uczuć i emocji,
-
rozwija ekspresję ruchową,
-
wykorzystuje ekspresję i uczy świadomości własnego ciała,
-
rozwija świadomość przestrzeni i dzielenia się z nią z innymi ludźmi oraz nawiązywania z nimi bliskiego kontaktu,
-
pogłębia i wzbogaca przeżycia zachowań własnych i innych ludzi,
-
pozwala rozwiązywać konflikty,
-
wymaga kreatywności, ale równocześnie kształci ją i rozwija,
-
wykorzystuje zmysły,
-
pozwala wykazać się i pokonać swój strach aktywnie uczestnicząc w odgrywaniu roli.
Drama to metoda atrakcyjna nie tylko dla uczestników, ale również dla prowadzącego. Trener musi bowiem przemyśleć zajęcia, przewidzieć różne rozwiązania i reakcje uczestników. Dzięki temu ma możliwość wszechstronnego obserwowania swoich kursantów; towarzyszy temu świadomość uczestnictwa w ich rozwoju, dostarcza głębokich przeżyć i refleksji. Dziecko czy dorosły rozluźniony, wyciszony czując oparcie w trenerze ma większy potencjał twórczy.
strona główna /
