Bezbłędnie zapamiętuje położenie 500 kart (10 talii po 52 karty), zna dziewięć języków. Najtrudniejszego - islandzkiego - uczył się tydzień i pojawił się w studiu islandzkiej telewizji gdzie płynnie i poprawnie pod każdym względem konwersował ze zdumionymi dziennikarzami. Potrafi bezbłędnie wymienić do 22 500 miejsc po przecinku niewymiernej liczby Pi.
Nazywa się Daniel Tammem i ma 30 lat. Od dzieciństwa większą przyjemność sprawia mu obcowanie z liczbami niż z ludźmi. Daniel potrafi bezbłędnie wymienić do 22 500 miejsc po przecinku niewymiernej liczby Pi, w mgnieniu oka rozpoznaje liczby pierwsze. – Widzę różne rzeczy w głowie, jak zapalające się iskierki mówią mi, co tak naprawdę znaczą- wyjaśnia z uśmiechem. – Widzę liczby, ale nie same cyfry, tylko obrazy: kształty i wzorki. Jak krople wody, czasem fale. Cos co odbija kształty – na pół bańka mydlana, na pół.. błysk.
Uczeni przyjęli jego oświadczenia z niedowierzaniem, sądząc początkowo, że mistrz liczenia jest albo oszustem, albo choruje na autyzm. W tej ostatniej grupie zdarzają się, bowiem ludzie wybitnie uzdolnieni matematycznie, jednakże upośledzeni społecznie, niepotrafiący nawiązywać kontaktów z ludźmi. Jak się okazało- i tu Daniel jest wyjątkiem. Pochodzi z biednej, wielodzietnej rodziny. Mama opowiada, że przez pierwsze dwa lata życia doprowadził rodziców do kresu wytrzymałości psychicznej, bo nieustannie płakał. Uspokajało go tylko miarowe kołysanie. Lekarze sądzą, że był to jeden z objawów autyzmu, choć nie wpłynął znacząco na dalsze losy chłopca. Wtedy też doświadczał silnych ataków, które zdiagnozowano jako epilepsję. – Właśnie od tamtego czasu w mojej głowie zaczęły się tworzyć obrazy – przypomina sobie daniel. Tak pojawiło się jego niezwykłe postrzeganie liczb. W szkole podstawowej na przerwach liczył kamienie i dodawał punkty w grze w klasy.
- Liczby zawsze były dla mnie tak samo realne jak rzeczy – mówi. Widzi ich kolory, kształty, fakturę, krajobrazy – potwierdzili to naukowcy, którzy poprosili go o ulepienie z plasteliny różnych liczb. Ku ich zaskoczeniu, kilkakrotnie powtarzane doświadczenie dawało za każdym razem taki sam rezultat.
- Jedynka jest bardzo jaskrawa i lśniąca. To tak jakby ktoś mi świecił prosto w oczy – wylicza Daniel. – Dwójka to ruch od prawej do lewej, jakby coś płynęło. Piątka jest jak grzmot albo dźwięk fali uderzającej o skałę. Szóstka zaś bardzo mała – to cyfra, której najtrudniej mi doświadczyć, dlatego często wygląda jak dziura albo przepaść.
Daniel Tammem potrafi też zapamiętać położenie 500 kart w kasynie gry, zna dziewięć języków, a opanowanie każdego następnego zajmuje mu tydzień. Kamera towarzyszyła mu, kiedy „na zlecenie” opanowywał język islandzki charakteryzujący się trudną gramatyką. Językoznawcy twierdzą, że nie sposób opanować go w siedem dni. Kiedy jednak po tym czasie Daniel pojawił się w studiu islandzkiej telewizji i tam płynnie i poprawnie pod każdym względem konwersował ze zdumionymi dziennikarzami - okazało się, że niemożliwe jest możliwe.
źródło: Rzeczpospolista TV, 15. maja 2009 r.
Podobne umięjętności rozwijaja uczestnicy kursów szybkiego czytania, technik pamięciowych i efektywnej nauki organizowanych przez Akademię Nauki w Olsztynie dla dzieci, młodzieży i dorosłych.
strona główna /
